Myjka i destylarka do rozpuszczalnika – jak połączyć urządzenia w jeden system?

Nie. Dwa urządzenia ustawione obok siebie nadal wymagają określenia, w jaki sposób zabrudzony rozpuszczalnik ma trafić z myjki do destylarki i co ma się stać z odzyskanym medium po zakończeniu cyklu.

Aby stworzyć rzeczywisty system, trzeba zaplanować przede wszystkim:

• miejsce odbioru zabrudzonego rozpuszczalnika z myjki,
• sposób transferu medium do destylarki,
• kontrolę ilości rozpuszczalnika podawanego do urządzenia,
• odbiór czystego medium po destylacji,
• sposób magazynowania odzyskanego rozpuszczalnika,
• ewentualny powrót czystego medium do myjki.

Dopiero te elementy łączą dwa osobne urządzenia w jeden proces technologiczny.

W typowej myjce rozpuszczalnik pracuje w obiegu pomiędzy komorą myjącą a zamkniętym zbiornikiem roboczym. Gdy medium jest już zbyt zabrudzone do dalszego skutecznego wykorzystania, może zostać przekazane do odzysku.

UNIC przewiduje możliwość bezpośredniego połączenia myjki z destylarką przez przyłącze dokujące. Transfer może być realizowany za pomocą pneumatycznej pompy membranowej przeznaczonej do transportu rozpuszczalnika.

W zależności od konfiguracji układ może działać półautomatycznie lub zostać wyposażony w dodatkową kontrolę poziomu. Producent przewiduje również rozwiązania z pneumatycznym wyłączaniem pompy po osiągnięciu określonego poziomu napełnienia.

Najważniejsza korzyść jest praktyczna: operator nie musi podnosić pojemnika z brudnym rozpuszczalnikiem i ręcznie przelewać jego zawartości do destylarki.

Podczas destylacji składniki lotne są oddzielane od nielotnych zanieczyszczeń, takich jak pigmenty i pozostałości lakieru. Odzyskane medium jest skraplane i odbierane po stronie czystego rozpuszczalnika.

Najprostszy układ może odbierać odzyskane medium bezpośrednio do odpowiedniego pojemnika. W bardziej uporządkowanej instalacji czysty rozpuszczalnik trafia do osobnego zbiornika magazynowego.

UNIC oferuje zbiorniki odbiorcze wykonywane ze stali nierdzewnej, które mogą być wyposażone w pompę transferową. Dzięki temu odzyskany rozpuszczalnik można następnie przetransportować do mniejszego pojemnika albo ponownie skierować do zbiornika zasilającego myjkę.

Tak powstaje obieg: mycie → zabrudzone medium → destylacja → czysty rozpuszczalnik → ponowne wykorzystanie.

Nie każda lakiernia potrzebuje tak samo rozbudowanego systemu. Zakres integracji można dobrać do ilości rozpuszczalnika i organizacji pracy.

Układ podstawowy. Myjka i destylarka pozostają osobnymi urządzeniami, ale zabrudzony rozpuszczalnik jest przekazywany pomiędzy nimi pompą transferową zamiast ręcznego przelewania.

Układ ze zbiornikiem czystego medium. Do myjki, pompy i destylarki dochodzi zbiornik odbierający odzyskany rozpuszczalnik. Pozwala to oddzielić etap destylacji od momentu ponownego wykorzystania medium.

Obieg z transferem powrotnym. Odzyskany rozpuszczalnik ze zbiornika czystego medium jest przesyłany pompą z powrotem do zbiornika zasilającego myjkę. W ten sposób ogranicza się ręczne operacje po obu stronach procesu.

Zakres automatyzacji powinien być dobrany do konkretnego procesu. Nie ma potrzeby rozbudowywać instalacji ponad poziom, który rzeczywiście usprawnia pracę zakładu.

Integracja urządzeń wymaga uwzględnienia nie tylko wydajności destylarki, ale również warunków instalacji.

Należy sprawdzić:

• rodzaj stosowanego rozpuszczalnika,
• ilość medium powstającego w procesie mycia,
• pojemność zbiornika roboczego myjki,
• wielkość jednorazowego wsadu destylarki,
• miejsce ustawienia urządzeń i zbiorników,
• możliwość bezpiecznego poprowadzenia przewodów transferowych,
• dostęp do sprężonego powietrza dla pomp pneumatycznych,
• wymagania serwisowe i dostęp do poszczególnych elementów,
• sposób zabezpieczenia instalacji przed skutkami rozlania lub wycieku,
• wymagania wynikające z klasyfikacji stref i oceny ryzyka w zakładzie.

W zależności od konfiguracji pod urządzeniami i zbiornikami można zastosować wannę wychwytową. Jej dobór powinien wynikać z konkretnego układu oraz wymagań instalacji.

Połączenie myjki z destylarką jest szczególnie użyteczne tam, gdzie zabrudzony rozpuszczalnik powstaje regularnie i operatorzy często przenoszą medium pomiędzy stanowiskiem mycia, magazynowaniem i odzyskiem.

Im częściej wykonywane są takie operacje, tym większe znaczenie ma:

• ograniczenie ręcznego przelewania,
• stały i uporządkowany sposób transferu,
• wyraźne rozdzielenie medium czystego i zabrudzonego,
• możliwość regularnego odzyskiwania rozpuszczalnika,
• ograniczenie ryzyka rozlania podczas transportu wewnętrznego.

Przy małych ilościach medium wystarczający może być prosty układ. Przy większym zużyciu warto rozważyć dodatkowe zbiorniki i wyższy poziom automatyzacji. Dobór powinien wynikać z rzeczywistego przepływu rozpuszczalnika w zakładzie.